Dit blogje is getriggerd door een uitje met een leuk groepje mensen aanstaande maandag 28 februari naar Bottrop.

Opeens schiet het spontaan door mijn hoofd….28 februari 2009! Precies 2 jaar geleden op 28 februari stond ik ergens op de piste in Zuid-Duitsland. Die middag avond zijn we terug gereden naar Nederland en lag ik ergens in de nacht op mijn bed.

Opeens ging rond een uurtje of zes in de ochtend de telefoon……ik werd moeilijk wakker en zag een gemiste oproep: Olaf mobiel. Raar dacht ik gezien het tijdstip….dus ik stuur een bericht terug: Hoi Olaf. Misschien zijn je kids met de telefoon aan het spelen….zo niet….bel dan nog even.
Prompt ging de telefoon……Henriette……toen wist ik dat er iets mis was. En inderdaad….de mededeling was kort en duidelijk. Olaf is overleden! Opeens is na 25 jaar vriendschap je beste vriend er niet meer!

Die dag is als een roes aan me voorbij gegaan….allerlei emoties….gevoelens….ongeloof.
Wat ook bijzonder was aan die dag is de manier waarop Iris voor mij klaar stond……dat was voor mij super waardevol en daarna is het met ons ook in een stroomversnelling gekomen en inmiddels ben ik met die kanjer, 15 maart aanstaande,  alweer een jaar getrouwd.

Wat er in de afgelopen twee jaar is gebeurd is teveel om op te noemen en bepaalde zaken willen we ook liever achter ons laten. Maar 1 ding is duidelijk….ik ben een gelukkig mens met mijn vier meiden! Alles groeit en bloeit en we zijn bezig ons x91nieuwex92 leven vorm te geven…en we gaan dit jaar voor het eerst met ons gezin op vakantie…..ja ja….naar Serfaus…ha ha ha!!!

Ik hoop nog veel mooie jaren met mijn gezinnetje te mogen beleven…..life is good!!!

Vrijdag 28 januari was het weer zover. Tijd voor een stukje wandelen. Omdat we beiden in de avond verplichtingen hadden, maar ook om relaxed te kunnen lopen, hadden we een stukje van 25 km uitgezocht.

De vooruitzichten waren goed…..en ook op de dag zelf bleek dit uit te zijn gekomen….we hadden fantastisch weer!!!!

Na me de auto naar Bourtange te zijn gereden begonnen we…..nog half in het donker met de hike. Als bonus kregen we door deze vroege start een fraaie zonsopgang te zien…..deze dag kon niet mee stuk!

Na een kilometer of 8 a 10 voelde ik iets geks aan mijn voet..maar goed…..gewoon doorsjouwen!

Ergens halverweg kwamen we bij een tent lang die al vroeg open was en daar genoten we van een welverdiende bak koffie met appeltaart…..en niet te vergeten een toef slagroom

Daarna lekker verder gelopen. Op voorhand zag de route er eentonig uit, maar dit bleek gigantisch mee te vallen! Het was een leuke wandeling en bij het klooster van TerApel genoten we van de door Martin, uit Serfaus, meegebrachte finishdrank Gurktaler Schnapps…genieten!!

Daarna naar Bourtange gereden om de andere auto op te pikken en naar huis te gaan. Thuis aangekomen werd al snel het gevoel aan mijn voet verklaard……een grote kapotgelopen blaar……ach…je moet er iets voor over hebben.

Ik verheug me al op de volgende wandeling!

Het resultaat van de 25 kilometer! Nog 285 km te gaan!

Het is alweer heel heel heel heel lang geleden……ongeveer een jaar en 9 maanden……maar ja….er is veel gebeurd in die tijd dus lagen de prioriteiten elders. Maar het is gebeurd……ik heb weer wat kilometers Noaberpad gelopen. Door een hardnekkige blessure ben was een tijd uit het hardloop- en wandelcircuit verdwenen. Nu alles weer goed gaat is het dus tijd om mijn fysieke inspanningen weer wat op te voeren. Nu leek mij een bergetappe van de Hermannsweg nog een beetje te…..en toen kwam het idee van Martin om een stuk Noaberpad te doen. Zo gezegd…zo gepland.

Afgelopen vrijdag was het zover. We zouden een klein stukje van 20 kilometer doen. De beoogde route was van Wedde naar Bourtange aangezien we er beiden van overtuigd waren dat ik x91vroegerx92 tot Wedde had gelopen….en door alle interne verhuizingen was mijn boekje zoek….dus ik kon het niet checken en we moesten dus echt blind op de markeringen lopen……..woeha! Na de auto's te hebben neergezet in Bourtange sprongen we op de bus naar Wedde. In Wedde kreeg ik een Deja-vu moment….en dat moment werd sterker naarmate we een stuk gelopen hadden…….hier ben ik al geweest…..ik wist het zeker. Op een gegeven moment waren de markeringen onduidelijk en/of verdwenen. Na wat geprobeerd op onze GSM's om info te vinden zijn wee uiteindelijk een pad ingeslagen waarvan ik ergens in mijn grijze massa nog een herinnering had. Na een stuk lopen bleek dat te kloppen omdat we weer een markeerteken aantrof. Ondertussen even mijn weblog gecheckt en daar bleek dat mijn laatste etappe van Wedde naar Vlagtwedde was…….hmmm….ok…dus eerste stukje was voor mij dus een trip down memory lane.

We hadden superveel geluk met het weer. Uit Zwolle kregen we berichten van hoosbuien, terwijl het bij ons droog was en er zelf af en toe een zwak zonnetje doorbrak. Na een mooie tocht met mooie herfstachtige taferelen zijn we aangekomen bij het vestingstadje Bourtange. Daar hebben we op een bankje, met zicht op de vesting, genoten van een lekkere finishdrank. Daarna het dorp ingelopen en een biertje en een bak erwtensoep gehad…genieten!!!!! Daarna zijn we moe maar voldaan huiswaarts gekeerd. Nu maar hopen dat de volgende etappe niet weer zo lang op zich laat wachten. Maar beiden willen we verder met deze route….dus dat gaat vast en zeker lukken!

Resultaat van deze hike: 10 nieuwe kilometers er vanaf gesnoept, dus nog 310 km  te gaan.

Papa Michel over en uit!

Ik ben super trots…ik ben papa geworden van een mooi meisje!!!

Ze heet Lilly en is afgelopen zondag geboren!!

Ja ja…..al enkele jaren hadden we, ruim voordat we elkaar leerden kennen, een droom De droom was hetzelfde….alleen over de kleur moest even 5 seconden worden overlegd Later als het kan wilden we een labrador…….nu is het moment daar….we willen en kunnen het. Dus een paar weken geleden hebben Iris en ik een bezoekje gebracht bij een nest van zeven puppy’s. Er kwam direct een hond naar ons toe…dus de hond zocht ons uit en we waren verkocht. Afgelopen zaterdag hebben we hem opgehaald…hij heet Diesel. Voor de meiden was het een gigantische verrassing….we hadden het namelijk geheim gehouden. Diesel is nu 8 weken oud en voor ons begint nu de taak van het opvoeden….dus veel geduld….veel corrigeren….veel prijzen…….veel opruimen…..grootverbruik keukenpapier…naar puppy-training. Maar het is een gigantische scheet…….we zijn er gigantisch blij mee!!!!

Welkom thuis Diesel!!!!

Ja ja……hij leeft nog Ik kwam tot de conclusie (mede door verschillende mensen om me heen) dat ik al een half jaar niet meer een weblog had geplaatst. Dit betekend zeker niet dat het rustig is geweest in mijn leventje….integendeel! De laatste maanden (vanaf december) zijn druk, emotioneel, en erg bijzonder geweest. In die periode is er veel gebeurd en gedaan……BUZ is ter ziele gegaan , optredens gedaan met Barcode, Sally O Briens is gesloten , gegolfd, gewandeld (in Nederland en Duitsland), gewerkt, net een paar dagen in Oostenrijk gewandeld etc.

Er zijn twee dingen die erg veel impact hebben gehad op mijn leven. Ik heb een fantastisch iemand ontmoet en woon inmiddels met haar en haar twee dochters samen…..het is simpelweg FANTASTISCH!!!! Drie topmeiden! En aan de keerzijde…..ik heb 1 van mijn beste vrienden moeten begraven op 37-jarige leeftijd….ik kende hem al 25 jaar.

Al met al een bewogen maar vooral leuk leven!!!

Life is good!

Afgelopen zondag heb ik weer een klein stukje van het Noaberpad gelopen. Het openbaar vervoer zat niet echt mee en ik had ook de wekker niet gezet, dus besloot ik maar een klein stukje te lopen en hetzelfde stukje terug.

Dus in mijn vervangende auto gesprongen en richting Wedde gereden. Het was erg koud weerx85eerst lekker de zon erbij, later het toch wat grauwer. Deze route had wel wat fraaie stukken in zich en ook bleef het verder droog. Dus heb ik 20 kilometer gelopen (heen en terug) en heerlijk genoten van alles om me heen. Daarna lekker in de stamkroeg wat gegeten en gedronkenx85life is good!

Het was maar een klein stukjex85.maar toch weer 10 km van de route afgesnoept. De volgende keer porbeer ik weer een langer stuk te lopen.

Het resultaat van deze dag: 10 km gelopen, nog 320 km te gaan.

Aangezien mijn verjaardag….ja…ik ben jarig…ha ha…altijd zo kort op de feestdagen zit doe ik er meestal op het moment niet veel aan. Dus zo ook vandaag….en tja…thuiszitten is ook niet wat…ha ha ha…..dus had ik besloten om te gaan starten met de nieuwe wandeluitdaging: Het Noaberpad.

Wekkertje ging lekker op tijd…..gaaap……eruit gesprongen en na een vlug ontbijt snel de auto in. Na dik een uur rijden stond ik in Wedde. Tien minuten later zat ik in de bus naar Winschoten…..daar de trein naar Nieuweschans gepakt. De route gaat uiteindelijk van Nieuweschans naar Emmerich en zal in zijn geheel 363 km lang zijn.

Eerste stuk van de wandeling ging over een dijk….en oef wat was dat koud zeg…..met die wind erbij. Maar gelukkig na een kilometer of 10 ging het allemaal wat meer beschut. De wandeling verliep in een vlot tempo. Wel zie ik dit al een aanlooproute….zeer veel vlaktes……en ik heb toch liever bos, heide en dat soort dingen……maar vooruitkijkend in mijn routeboekje kom ik op deze hele tocht echt niet te kort aan fraai natuurschoon

Het weer was niet echt toppie….maar ach..stevig doorlopen en dan ben je zo op temperatuur. Op een gegeven moment loop je ook precies langs de Duitse grens….leuk…….een stap naar links…in Duitsland….een stap naar recht weer in Nederland….

En wandel je daar ergens in de middle of nowhere…..stopt er een Duitser die de weg vraagt….als deze wandelaar ver van huis dat weet…ha ha ha…….euhm….tja….wie soll ich dass denn sagen….ha ha ha….maar volgens mij heb ik hem wel de goede richting opgestuurd.

In ieder geval is de kop eraf, dus ga ik afsluiten met het resultaat en natuurlijk een paar foto’s.

Het resultaat van deze dag: 33 km gelopen, nog 330 km te gaan.

Zo tijdens een wandeling heb je een hoop tijd om te genieten van alles om je heen…….maar ook om over dingen na te denken! Tijdens de wandeling zat ik eens na te denken over het afgelopen jaar……Bluesmeisters algemene beschouwingen als het ware

Ik moet zeggen dat ik het een topjaar heb gevonden…..maar toch is het ook een bewogen jaar geweest. Maar zoals de titel al zegt……de nadruk lag dit jaar op afsluiten.

Zo hebben we in mei de laatste formaliteiten rond de scheiding afgehandeld. Het huis werd van mij. Ik ben van baan gewisseld. Heb het Drenthepad (wat we twee jaar geleden samen zijn begonnen) gisteren dus uitgelopen.

Vandaag is er weer zo’n afsluiting/afscheid……zoals de foto al duidelijk maakt gaat het over het blauwe monster……de auto. Ow ja…..als ik ergens monster bij gebruik is het liefkozend bedoeld….ha ha ha. Vandaag door de wasstraat gehaald en zo ff van binnen schoonmaken. De auto is nog van mijn vorige werkgever en door een deal tussen mijn huidige en vorige werkgever kon ik nog tot eind dit jaar in de auto rijden….dus maandag lever ik hem in.

We hebben het wel over een auto….maar toch zal ik hem wel gaan missen……het is in de eerste plaats een super auto om in te rijden…..maar het is ook een auto met veel mooie herinneringen……veel ritjes naar Oostenrijk (zomer en winter), met de band op pad, wandeltochten etc. etc.

Natuurlijk zal ik, zodra mijn nieuwe auto er is, het blauwe monster niet meer gaan missen…..maar dat zal ook wel komen omdat de nieuwe ook weer blauw is….ha ha ha

Maar al met al was het een bijzonder, gek, leuk, emotioneel, top, gaaf en enerverend jaar………maar boven alles een jaar van afsluiten!!!

Dus…..2009 here I come!!!!!

Rest mij nog iedereen een spetterend en liefdevol 2009 toe te wensen!!!!